Nieuwjaarswensen

Voor haar die vanavond aan tafel in tranen haar oude gezicht schokkend in haar handen legde,

Voor zij die leunend op haar stok vertelde in de tweede wereldoorlog alle verstandelijk beperkte mensen van het dorp en omstreken wekelijks in bad kwam helpen,

Voor haar met arm in mitella die haar spannende CT-scan na een verwijderde tumor moet verzetten vanwege een operatie aan de pols,

Voor haar die me voor het eerst vertelde dat ze een kind is verloren en haar kleinkinderen geadopteerd zijn,

Voor haar die eigenlijk ook wel had willen darten als zij beter ter been was geweest,

Voor haar waarvan zij nog niet beseft maar wij wel weten dat zij niet lang meer zelfstandig kan blijven wonen,

Voor de familie van die ene opgenomen cliënt van lang geleden die plots in een rouwadvertentie in de krant staat,

Voor mijn collega die na onze gezamenlijke cliënt in haar auto stapt en bij haar volgende cliënten zich steeds weer haar zonnigste kant laat zien,

Ik wens jullie allemaal een fijne jaarwisseling en een gelukkig en bijzonder mooi 2016!

Nieuwjaarswensen

Sinterklaas

Terwijl ik in de schemering mijn auto in een bocht de parkeerplaats op rijd, zie ik licht branden achter de ramen van het huis waar ik heen ga. De cliënt ligt op het hoog-laagbed bij het raam, met achter hem de familie zichtbaar lachend en druk pratend aanwezig rondom de keukentafel met jonge kinderen erbij. Ik loop naar de voordeur en zie dat de familie sinterklaas aan het vieren is. Kinderen met pietenmutsjes op en zwarte vegen in het gezicht, druk klauterend op hun vader onder het huiselijke licht. Hun opa die vanuit het bed meegeniet van dit beeld. Dit zal zeker de laatste sinterklaasviering zijn met hun vader en opa.

De drempel over

Oei. Moet ik nu door mijn aanwezigheid hen er weer aan herinneren dat hun dierbare ernstig ziek is? Is er echt niet afgebeld? Ik open de sleutelkluis, maar bedenk me dat niemand mij nog had gezien. Toch maar aanbellen, dan kom ik niet al onverwachts binnenvallen. Een zoon doet open en ik merk dat ik gewoon welkom ben. Hij loopt naar binnen en gaat verder in het stoeispel met zijn kind.

Warmte en gezelligheid

Ik begeef me ondertussen naar meneer en voer op de bedrand een kort gesprek, waar ik naar de pijn vraag, de stoelgang en of meneer wat drinken wil. Er wordt in de keuken gegrapt dat ze hem niet zullen bedienen. De gezelligheid gaat gelukkig onverstoord door. Een paar keer stap ik over een op de grond liggende zoon, tussen wat kleinkinderen, naar de kast waar de medicijnen liggen. Ook het gepraat gaat gewoon door achter mij bij de keukentafel. Af en toe wordt er vanuit de keuken gereageerd op de antwoorden van meneer. Uit de cynische opmerkingen haal ik op dat de familie zich zorgen maakt om hem. Hij zal niet snel om hulp vragen. Ik hoef er niet op in te gaan, maar kijk de familie even begripvol aan.

Als een geest probeer ik me verder zo onzichtbaar mogelijk door de kamer te bewegen en vervolgens weer het huis te verlaten. Meneer begroet mij hartelijk. Hij ziet geler en meer vermagerd, maar oogt tevreden. Vanavond zal er nog een controle zijn. Lopend naar de auto zie ik meneer zijn kleinzoon nog een dikke knuffel geven op zijn bed. Samen zwaaien ze me uit.

Ik rij weer verder mijn route af. Met het beeld van hem en zijn familie achter het raam in gedachten. Om vervolgens sinterklaas te vieren met mijn familie.

Sinterklaas