(Me)zelfsturend op vakantie

De vakantie helemaal vergeten in te plannen dit jaar wegens alle drukte.

En dan in de drukte proberen een minst drukke week te kiezen om vrij te zijn, zodat je je collega’s en jezelf het minst tot last bent om dit te kunnen regelen.

En dan je open diensten in de lange teamrapportage zetten waar tientallen andere open diensten ook tussen staan. Zoals vaak, de laatste tijd.

En daar veel ‘au’ ‘au’ ‘au’-momentjes bij voelen, bij iedere regel waar je eigenlijk tussen wil komen.

En dat je dan toch maar wacht met je eigen open diensten en gaat nadenken of je toch niet één weekend één dienst kan draaien zodat er drie andere diensten weer opgelost kunnen worden.

En dat dan toch weer met het thuisfront gaat overleggen. Voor de derde keer.

Of zelfs een andere week probeert te plannen voor vakantie, wat eigenlijk ook geen optie is.

En dat je dan uren later op de bank zit en vastberaden je vakantie wil vastleggen en je dan op dat moment een uitnodiging krijgt om in die specifieke week naar een speciale bijeenkomst voor je werk langs te komen.

Je voor je uit staart en bij jezelf denkt waar ben ik in godsnaam mee bezig?

Hoe houd ik mezelf in het gareel?

En dan maar gaat schrijven als afleiding.

Morgen weer een dag.

(Me)zelfsturend op vakantie

Relaas en een pot pindakaas

Zelfsturende teams lopen niet vanzelf. Daar moet soms ook hard voor gewerkt worden. Zoals vanmiddag bij mij / ons. Het ging niet van een leien dakje. Profesioneel blijven, maar ook even ventileren in het teamoverleg.

Dus kocht ik vanavond bij de Albert Heijn naast de reguliere snacks (thank god it’s donderdag patatdag) een pot pindakaas voor vogels.

En naast het feit dat ik voor het eerst dit jaar de tuin heerlijk heb om kunnen spitten met dit zachte weer, heb ik ook even nog gauw de pot pindakaas opgehangen. En verheug me nu al op het uitzicht morgen op de boom, waar vogeltjes zullen smullen en gretig gaan pikken in het potje.

bird-915442_1920

Relaas en een pot pindakaas